ในปีค.ศ. 1935 ซิสเตอร์โฟสตินาได้รับภาพนิมิตของเทวดา
ผู้เป็นเพชฌฆาตแห่งพระพิโรธ กำลังจะลงมือทำโทษโลกเพราะบาป
เธอเริ่มสวดอ้อนวอนเทวดาให้ดึงมือกลับสักครู่หนึ่ง
และให้โลกทำกิจใช้โทษบาป ในบันทึกของเธอได้เขียนว่า ในเวลานั้นเอง
เธอได้พบว่าตัวเธออยู่ต่อหน้าพระตรีเอกภาพศักดิ์สิทธิ์ เธอไม่กล้าวอนขอซ้ำอีก
ต่อมา เธอรู้สึกถึงพลังพระหรรษทานของพระเป็นเจ้าในตัวเธอ
และเธอเริ่มสวดตามคำพูดที่เธอได้ยินภายใน คำนั้นก็คือ
บทสวดสายประคำพระเมตตา
เธอได้เห็นในเวลาต่อมาว่า การลงโทษต่อบาปที่สมควรได้รับนั้นถูกยกไป
ในวันต่อมา ภายในวัดน้อย พระเยซูเจ้าได้สอนให้ซิสเตอร์โฟสตินา
สวดสายประคำพระเมตตา และตรัสว่า
บทสวดนี้ระงับพระพิโรธของเรา
วิธีสวดสายประคำพระเมตตา
เริ่มต้นด้วยบทข้าแต่พระบิดา ตามด้วยบทวันทามารีอา
และบทข้าพเจ้าเชื่อถึงพระเป็นเจ้า..
ที่ประคำเม็ดใหญ่ ให้สวดว่า
ข้าแต่พระบิดานิรันดร ลูกขอถวายแด่พระองค์ซึ่งพระกาย พระโลหิต
พระวิญญาณ และพระเทวภาพแห่งพระบุตรสุดที่รักของพระองค์
พระเยซูคริสตเจ้า พระเจ้าของลูกทั้งหลาย
เพื่อชดเชยบาปของลูกและของชาวโลกทั้งมวล
ที่ประคำเม็ดเล็ก ให้สวดว่า
เดชะพระทรมานอันน่าเศร้าสลดยิ่งของพระเยซูเจ้า
ขอทรงโปรดเมตตาลูกทั้งหลายและชาวโลกทั้งมวลเทอญ
หลังจากสวดครบสาย ให้สวด 3 จบว่า
ข้าแต่พระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ ผู้ทรงฤทธิ์ และผู้มิรู้ตาย
ขอทรงโปรดเมตตาลูกทั้งหลายและชาวโลกทั้งมวลเทอญ
|
